lavka.pl | konsultacje, porady i terapie

konsultacje, porady i terapie psychologiczne, porady dietetyczne

wsparcie terapeutyczne, rodzice i opiekunowie dzieci z ADHD, ADD, RAD, FAS i FAE

struktura wsparcia terapeutycznego

Dostrzegamy wspólny mianownik problemów, z którymi borykają się opiekunowie dzieci z ADHD, ADD, RAD, FAS i FAE - dlatego w opisie wsparcia wymieniamy tylko przypadek dziecka z ADHD. W poniższym artykule świadomie nie wspominamy o terapii innych zaburzeń niż ADHD.


Struktura wsparcia terapeutycznego dzieci na przykładzie ADHD
Terapia osoby chorej na ADHD jest pracochłonna i trwa zwykle wiele lat. Angażuje opiekunów oraz osoby mające kontakt z dzieckiem:lekarza, szkołę. Większą skuteczność obserwuje się w terapii dzieci poddanych różnym metodom terapii. Po 1-3 latach leczenia efekty były bardziej widoczne niż u dzieci poddanych tylko jednemu rodzajowi działań.

Najczęstszą formą pomocy jest poradnictwo w dziedzinie metod wychowawczych oraz edukacja dotycząca postępowania z dzieckiem. W innych przypadkach stosuje się psychoterapię indywidualną dziecka lub rodzinną.

Metody leczenia w podejściu wielokierunkowym(za: www.adhd.info.pl):
1. Psychoedukacja na temat zespołu nadpobudliwości
• wyjaśnianie rodzicom istoty objawów zespołu ADHD, jego przebiegu i rokowania, edukacja pozostałych członków rodziny z włączeniem rodzeństwa i dziadków
• poradnictwo w dziedzinie metod wychowawczych, treningi umiejętności rodzicielskich
• wyjaśnianie dziecku istoty zaburzenia, omawianie z nim kłopotów jakie miało w czasie badania i testów, nakłanianie do obserwacji własnego zachowania
• informacja i współpraca z nauczycielami i pedagogami szkolnymi

2. Nauka sposobu postępowania i pracy z dzieckiem (trening behawioralny), czyli warsztaty dla rodziców lub nauczycieli
• dostosowanie zakresu i czasu trwania obowiązków dziecka do jego możliwości
• zauważanie pozytywnych zachowań dziecka i chwalenie za nie
• rygorystyczne przestrzeganie norm i zasad

3. Kontakt ze szkołą w celu zapewnienia dziecku specjalnej opieki

4. Psychoterapia
• terapia rodzin – jeśli rodzina jako całość ma trudności w funkcjonowaniu
• w indywidualnych wypadkach wskazana terapia indywidualna lub grupowa dziecka nastawiona na poprawę jego samooceny bądź też lepsze rozumienie oczekiwań otoczenia i własnych reakcji
• trening umiejętności społecznych i terapia zaburzeń uwagi

5. Leczenie farmakologiczne
• stosowanie leków

6. Leczenie współistniejących zaburzeń np. tików lub specyficznych trudności szkolnych


Jak nadać strukturę życiu dziecka z ADHD (Hallowell,Ratey;2003)
1. Zapisanie problemu lub obszarów problematycznych.
2. Wymyślenie rozwiązania dla konkretnego problemu.
3. Aktywizacja dziecka, zachęcenie go do działania. Chodzi o wzmocnienie, a nie przekupienie.
4. Dzielenie się informacjami zwrotnymi.
5. Uczenie dziecka odpowiedzialności za siebie. Pozwolenie na wzięcie odpowiedzialności za swoje postępowanie.
6. Nagradzanie i pochwały za dobrze wykonane zadanie lub pożądane zachowanie.
7. Otwarta komunikacja z dzieckiem, pytanie o to co może mu się przydać w rozwiązaniu problemu pozwoli na efektywne wykonanie pracy.


Wskazówki dla opiekuna
W początkowym okresie wsparcia opiekunów można skorzystać z pytań pomocniczych, które tworzą angielski skrót HOPE (nadzieja):

H - Help (pomoc). Jakiej pomocy oczekuje osoba?
O - Obligations (zobowiązania). Jakie osoba ma problemy i co robi, aby je rozwiązać?
P - Plans (plany). Jakie są bieżące plany? Osoby z ADHD często zapominają o swoich planach i przestają je realizować. Pomocne może być także określenie wspólne określenie celów.
E - Encouragement (zachęta). Ważne jest, aby opiekun angażował się w pracę swojego wychowanka, był pozytywnie nastawiony i nie wstydził okazywać uczuć.


Bibliografia:
Hallowell E.,Ratey J.(2003). W świecie ADHD. Nadpobudliwość psychoruchowa z zaburzeniami uwagi u dzieci i dorosłych. Wydawnictwo Media Rodzina

http://www.tourette-syndrome.com/parents-and-add.html

http://www.adhd.info.pl

serwis