lavka.pl | konsultacje, porady i terapie

konsultacje, porady i terapie psychologiczne, porady dietetyczne

jesteś tutaj: strona głównaterapia bodywork®mowa ciała, rozwój poczucia własnej wartości, walka z lękiem

terapia bodywork

mowa ciała, rozwój poczucia własnej wartości, walka z lękiem

W ostatnich kilku latach specjaliści z różnych dziedzin zwracają uwagę na dużą rolę komunikacji niewerbalnej w relacjach międzyludzkich. Zarówno w literaturze i różnego rodzaju czasopismach zaczęto opisywać, na czym ona polega i jak istotny jest język ciała w codziennym życiu. W badaniach nad komunikowaniem się stwierdzono, że 90 albo więcej procent przekazywanych emocji nadaje się kanałami niewerbalnymi (Goleman,1997).

Według definicji mowa ciała to zespół niewerbalnych komunikatów informujących o podstawowych stanach emocjonalnych, oczekiwaniach wobec rozmówcy, czy nawet o pozycji społecznej lub cechach temperamentu (wp.pl)

Zgodnie z systemową teorią komunikacyjną (Grzesiuk,2006) każde zachowanie człowieka jest komunikatem przekazującym informację. W ten sposób nie tylko przy pomocy dźwięku, czy gestu porozumiewamy się z innymi ludźmi i wyrażamy nasze potrzeby. Dzięki sygnałom niewerbalnym możemy odczytać stan emocjonalny, w którym znajduje się osoba, jej nastawienie do nas, lub do tego, o czym mówi. W przeciwieństwie do komunikacji werbalnej trudno jest kontrolować przekaz niewerbalny, ponieważ odbywa się on głównie w sposób poza świadomy. Niektóre sygnały niewerbalne takie jak wielkość źrenicy oka są całkowicie pozbawione naszej kontroli. Na inne np. postawa ciała podczas rozmowy, stosowane przez polityków gesty mamy wpływ. Ta ograniczona zdolność do kontrolowania niektórych naszych zachowań powoduje, że to co ktoś chce ukryć w słowach ujawnia się w jego gestach, postawie, tonu głosu, jednym słowem w mowie ciała.

W zależności od kultury, w jakiej człowiek się wychował jego ekspresja i kontrola nad przekazem niewerbalnym jest inna. W Japonii w dobrym tonie jest kontrola emocji, a co za tym idzie kontrolowanie mowy ciała. W krajach hiszpańskojęzycznych kładzie się większy nacisk na okazywanie emocji. Podobnie jest z zachowaniem dystansu fizycznego w czasie rozmowy, odległość rozmówców od siebie, usytuowanie względem siebie i innych osób w grupie (np. Anglicy są znani z powściągliwości i utrzymywania dystansu wobec siebie) (źródło: Relacje międzykulturowe).

Kobiety częściej utrzymują kontakt wzrokowy niż mężczyźni, a w mowie niewerbalnej wyrażają emocje, świadczące o relacji i kontakcie. Mężczyźni natomiast kładą nacisk na hierarchię i dominację wobec siebie, a ich zachowania mają element rywalizacyjny.

Niezależnie od kultury w codziennej komunikacji istotą jest to, aby przekaz werbalny i niewerbalny był spójny, zgodny, co do kontekstu i treści. Bardzo często zdarza się, że do psychologa przychodzą osoby, które na poziomie werbalnym przekazują inny komunikat niż na poziomie niewerbalnym. Doświadczony terapeuta zwróci na to uwagę i będzie starał się odnaleźć przyczynę takiego stanu rzeczy. Jest to sygnał dla terapeuty, że być może z jakiegoś powodu trudno jest klientowi wyrazić to, co naprawdę czuje lub z jakiegoś powodu nie ma on dostępu do swoich emocji.

O czym mówi nasze ciało?
Ludzie poddani długotrwałemu stresowi mają charakterystyczne, fizyczne objawy przeciążenia i niewystarczającej regeneracji organizmu. Osoby lękliwe, nastawione defensywnie w stresującej sytuacji będą przybierały inną postawę ciała oraz zajmowały inną pozycję w przestrzeni fizycznej niż osoby o mniejszym poziomie lęku.

Niektóre emocje takie jak niepokój wyczuwany w czyimś głosie, irytacja itp. są prawie zawsze odbierane nieświadomie, bez zwracania szczególnej uwagi na charakter przekazu.

Poniżej przedstawione są najbardziej podstawowe objawy związane z uczuciami lęku i strachu u ludzi. Należy jednak pamiętać, że w rozumieniu komunikacji niewerbalnej znajomość niektórych sygnałów jest równie ważna, co kontekst i adekwatność zdarzenia.

Ludzie, którzy są niespokojni, nerwowi, przestraszeni często unikają bezpośredniego kontaktu wzrokowego. Zamiast tego, patrzą na podłogę, na swoje ręce, na otoczenie. Zbyt długie wpatrywanie się w kogoś bez mrugnięcia powieką może być także objawem strachu.

Wiele można wyczytać z ekspresji twarzy. Szerokie oczy, podniesione brwi często wskazują na strach, podobnie do rozchylonych płatków nosa. Innym objawem są wąsko zaciśnięte lub lekko otwarte usta, przygryzanie warg.

Często sposób, w jaki stoimy wobec innej osoby wiele mówi o naszych emocjach. Osoba, która nie jest pewna lub nie czuje się komfortowo zwykle będzie potrzebowała więcej przestrzeni dla siebie, zwiększała dystans między sobą a rozmówcą, odgradzała się od niego za pomocą stołu lub krzesła.

Zgarbiona postawa ciała, powłóczenie nogami są często przejawami lęku lub dyskomfortu. Na przeciwnym krańcu znajdują się osoby, które próbują ukryć lęk po przez przyjęcie agresywnej, wyprostowanej postawy.

Także nasze stopy zdradzają nasze emocje. Skierowane w innym kierunku niż do współrozmówcy, może to oznaczać, że osoba stara się nieświadomie uciec od kontaktu.

Skrzyżowane na piersi ramiona sugerują, że osoba jest nastawiona defensywnie. Natomiast zajęte ręce wskazują na niepokój, który może być związany z lękiem.

Centrum jest ośrodkiem oferującym rehabilitację przy użyciu terapii manualnej oraz autorską metodę terapii Bodywork® opartą o elementy psychoterapii. W naszej ofercie są także konsultacje diagnostyczne z psychologiem związane z dolegliwościami psychosomatycznymi.


Bibliografia:
1. Goleman D.(1997): Inteligencja emocjonalna. Wydawnictwo Media Rodzina of Poznań.

2. Grzesiuk L.(2006). Psychoterapia. Teoria. Podręcznik Akademicki. Wydawnictwo: Eneteia.

3. Relacje międzykulturowe, http://bi.gazeta.pl/im/5/4688/m4688955.pdf

4. Wirtualna Polska, http://facet.wp.pl/kat,1007847,wid,9767471,wiadomosc.html?ticaid=173a9

serwis