lavka.pl | konsultacje, porady i terapie

konsultacje, porady i terapie psychologiczne, porady dietetyczne

jesteś tutaj: strona głównaterapia systemowa rodzin, problemy pokoleniowe"bunt młodzieńczy", trudności szkolne

terapia systemowa rodzin, problemy pokoleniowe

"bunt młodzieńczy", trudności szkolne

Terapia systemowa rodzin jest formą terapii skuteczną w rozwiązywaniu trudności i konfliktów dotyczących porozumiewania się w relacjach rodzinnych (Józefik,2008).

W systemowej terapii rodzin zasadniczą kwestią jest przeniesienie uwagi z jednostki zaburzonej na interakcje społeczne, w które jest ona uwikłana tj: relacje małżeńskie, rodzicielskie, towarzyskie, zawodowe (Grzesiuk,2006). Człowiek, jako element większej społeczności, poddawany wpływowi otoczenia i działając na otoczenie przejawia symptomy zaburzenia, ponieważ jest to jeden ze sposobów utrzymania równowagi w danym systemie (np. rodzinie) (Namysłowska,2000). Oznacza to, że choroba jednego z członków rodziny jest rozpatrywana w szerszym kontekście i pełni określoną i ważną rolę w utrzymaniu (nawet nieprawidłowego) stanu równowagi. Rodziny zgłaszają się po pomoc do terapeutów w momencie, kiedy kończą się jej adaptacyjne możliwości (terapia strategiczna). Terapia dotyczy, zatem obserwowalnych, aktualnie występujących, obecnych w danym momencie zachowań i ich skutków. Skupia się na procesie komunikacji między ludźmi – sposobami porozumiewania się, zasadach porządkujących wzajemne relacje w podsystemie (Grzesiuk,2006).

Istnieje kilka szkół zaliczanych do nurtu systemowego w terapii rodzin. Ogólne założenia szkół systemowych mówią, ludzie tworzą systemy i podsystemy. Człowiek traktowany jest jako element różnych systemów – rodzinnego, kręgu towarzyskiego, zawodowego, grupy koleżeńskiej itd. Takim podsystemem w obrębie rodziny jest relacja matka-dziecko, ojciec-dziecko, matka-ojciec itd. Rodziny różnią się stopniem otwartości wobec ekosystemu, a same podsystemy stopniem otwartości wobec siebie. Dlatego wyróżnia się podsystemy zamknięte i otwarte (SWPS). Otwartość rodziny wobec systemu oznacza stopień, w jakim rodzina komunikuje się ze światem zewnętrznym, czyli innymi systemami. Otwartość wobec siebie poszczególnych podsystemów wewnątrz rodziny może być rozumiane, w jaki sposób np. podsystem matka-dziecko funkcjonuje wobec innych członków rodziny.

Struktura rodziny ma pewne cechy stałe, ale jest dynamiczna (Namysłowska, 2000). Pozwala to na zachowanie zdolności adaptacyjnych rodziny, ale też może to prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu. Jeśli dominują zasady utrzymania stałości wewnątrz rodziny mogą panować zbyt sztywne reguły, które uniemożliwiają lub zakłócają naturalny przebieg zmian. Jeśli dominują zasady zmienności wtedy istnieje niebezpieczeństwo, że taki system się rozpadnie. Od wspomnianych wcześniej zasad zmienności stałości zależy sposób definiowania źródeł pojawienia się symptomów u jednego z członków rodziny.

Zaburzenia zachowania w szkole podobnie do tzw. „buntu młodzieńczego” mają najczęściej swoje źródło w niezaspokojeniu potrzeb dziecka w jego domu rodzinnym. Terapia systemowa jasno wskazuje, że rodzina jako system wpływa na powstawanie, a nawet utrzymywanie się zaburzeń u jej członków. Jeśli dziecko nie otrzymuje wsparcia psychicznego w rodzinie ani w środowisku rówieśników może to prowadzić do wystąpienia niechcianych zachowań. Poczucie zagrożenia w funkcjonowaniu rodziny powoduje u młodych ludzi brak gotowości do podejmowania nowych zadań i ról społecznych, przestrzegania zasad, a także braku wiary we własne siły i alienacji. Bardzo często zaburzenia zachowania u dzieci występują w rodzinach o wysokim statusie społecznym i materialnym. Jedną z częstszych przyczyn buntu dzieci jest fakt, że rodzice zapewniając potrzeby materialne tj.; wyżywienia, ubrania itd. zapominają o potrzebach wyższego rzędu jak miłość, uznanie, akceptacja. Bez nich bardzo łatwo o ukształtowanie złych wzorców osobowych, zahamowań, agresji, nieposłuszeństwa.

W ofercie Centrum dostępne jest wsparcie rodzin w zakresie przekraczania trudności komunikacyjnych i relacyjnych. Prowadzimy konsultacje z rodzicami na tematy związane z wychowywaniem i prowadzeniem dzieci w oparciu o niektóre z założeń terapii systemowej.


Bibliografia:
de Barbaro B. red., (1999) Wprowadzenie do systemowego rozumienia rodziny. Kraków, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Grzesiuk L(2006). Psychoterapia. Teoria. Podręcznik Akademicki. Wydawnictwo: Eneteia.

Józefik B.(2008). Jesteś cząstką większej całości, czyli terapia systemowa. W: Psychologia dziś – przewodnik po psychoterapii, Wydawnictwo: Charaktery, Zeszyt 1/2008.

Namysłowska I. (1997). Terapia rodzin. Warszawa, Springer PWN

Ściepuro A.(2007). Psychoterapia rodzin w praktyce klinicznej. W: Psychiatria w Praktyce Ogólnolekarskiej 2007. Tom 7 nr.3; 128-136.

SWPS: http://www.swps.edu.pl/new_www/uploads/si.terapia_rodzin_mal.ppt.pdf

serwis